اکوتوريسم مديريت شده يا تخريب طبيعت؟!

يکي از بهترين نوع گردشگري و شايد پرطرف دارترين نوع آن ،طبيعت گردي است؛

تاثيرات مثبت و انرژي بخش سفر به دل طبيعت بر کسي پوشيده نيست،

همه ما بارها براي رفع خستگي و تفرج به جاي هاي ديدني طبيعي سفر کرديم؛

از نظر اقتصادي ممکنه سود مختصري هم به بوميان مناطق گردشگري طبيعت برسد!

اما ببينيم سودش بشتر است يا زيانش!

از خودمان شروع کنيم، زمان برگشتن از سفر به اين موضوع فکر کرديم آيا آسيبي به

طبيعت زديم يا نه! درست کردن آتش و رها کردن زباله ، به ويژه پلاستيک که زيان بارترين

صدمه به طبيعت است.همه به يقين بارها شاهد رها شدن زباله ، از جمله پلاستيک

در طبيعت و روشن کردن آتش در آن بوديم. که گاهي منجر به آتش سوزي هاي

جبران ناپذير در جنگلها و مراتع ، گرفته شدن جلوي آب در رودخانه ها و چهره زشت

زباله ها در طبيعت شده است.

اما آيا بايد با اکوتوريسم و طبيعت گردي خداحافظي کرد؟!

قطعا جواب منفي است. راه حل آن ، ايجاد مراکز خاص و حفاظت شده و تحت کنترل

گردشگري در برخي مناطق و هدايت مردم به آنجا و همين طور، فرهنگ سازي

گسترده ،دوستي با طبيعت ، در بين مردم است و اجازه دادن به برخي مناطق

طبيعي که بکر ودست نخورده براي آيندگان بماند.

 مثلا قبول بفرماييد ، اگر بجاي تبديل گردنه حيران به شهر ويلاهاي شخصي حيران،

منطقه حفاظت شده با مراکز استراحت و هتل و تفرجگاه عمومي در بخشي از آن 

الان شاهد يکي از زيباترين مناطق طبيعت گردي با کمترين آسيب به طبيعت بوديم

و براي تعداد زيادي از بوميان منطقه نيز شغل ايجاد مي شد.